สิ่่งสำคัญ

คน 1 คน
สิ่งสำคัญรอบกายในชีวิต มีได้มากมายหลายหลาก
แต่ละอย่างก็ให้ล้วนแต่มีระดับความสำคัญที่แตกต่างกันออกไป

ไม่ว่าจะเป็น คนรอบข้าง สิ่งของ สัตว์เลี้ยง ต้นไม้ หรืออื่นๆ
ตามแต่ใครแต่ละคนจะกำหนดกันไป

คน 2 คน
ที่ต่างคนต่างที่มา ต่างความคิด ต่างภาษา มาพบกัน
แล้วร่วมใช้คำว่า "เรา" และ รู้สึก "รัก" เหมือนกัน

อะไรคือสิ่งสำคัญ ....ของคน 2 คน
....ฐานะการเิงิน หน้าตาในสังคม ที่ทัดเทียม
....หน้าที่การงานที่ดี
....รูปร่าง วัตถุ นอกกาย
....ความเข้าใจ ความผูกพันธ์

ทุกอย่างก็สำคัญไม่แพ้กัน...เพราะไม่อาจจะปฏิเสธได้เลย
ว่าถ้าความรัก ไม่มีอะไรเลยก็อยู่กันได้ ไปกันรอด นั้นหาได้น้อยแล้ว
แต่เหนืออื่นใด ที่จะทำให้รักของคน 2 คน ผ่านไปด้วยดี
แม้ในบางทีต้องเจอกับอุปสรรคมากมาย ประเดประดัง
นั่นก็คือ "ความเชื่อใจ มั่นคง ในรักของกันและกัน"

คนที่รักกันมากมายในแรกพบ อาจจบด้วยการลาจาก เพียงเวลาไม่นาน
เพียงเพราะไม่มั่นคงในรักของกันและกัน

คนที่รอจะได้เจอ รอจะได้ลงเอยใช้ชีวิต ร่วมทางเดินกันมาหลายปี
อาจต้องเลิกรา เพียงเพราะว่า "ความเชื่อใจ" ไม่มีต่อกันอีกแล้ว

แล้วรักของคุณล่ะ.....สิ่งสำคัญ คือ อะไร??

สิ่งที่แสดงให้เห็น .....กับสิ่งที่คิดในใจ

หากรักคือการไว้ใจ การให้อภัย การจริงใจต่อกัน ซื่อสัตย์ ซื่อตรงต่อกัน เป็นได้อย่างนั้นทุกคู่ ทุกหัวใจก็คงดี...........

แต่หาก คำว่า "รัก" ของคนที่เรารัก มันคือคำพูดเพื่อ "สร้าง" ความเชื่อใจ ไม่ได้เป็นความจริงในใจล่ะ?? คนที่เป็นคู่รักจะทนได้มั้ยที่รู้ความจริงข้อนี้

หากการเอาอกเอาใจ ทำดีต่อกัน มันคือการการทำเพื่อ "สร้่าง" ความไว้ใจว่ายังรักกันเหมือนเดิมล่ะ?? คนที่เคยรักกันดีแล้วเจอความจริงอีกข้อที่ว่าการกระทำแบบนี้ "คนอื่น" ก็ได้รับเช่นกัน ไ่ม่ต่างจากเราเลย จะรู้สึกยังไง

บางคนคงบอกได้เต็มปากว่า "ไม่ขอทน" และทำได้ตามนั้นจริง

บางคนอาจทำได้แค่....อดทนรักกับคนที่หักหลังกันเรื่อยไป เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม ยอมเป็นคน "แกล้งโง่" หนึ่งคน

บางคนอาจประกาศก้องว่า "ไม่มีทางให้อภัย ความผิดกระทบใจอย่างนี้ได้"
แต่พออีกฝ่าย ยอมอ่อน วิงวอนให้เห็นใจ........ก็กลับไปสู่วังวนเดิมๆ ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า

หากไม่รู้ความจริง คงดีำกว่า จริงหรือ??
หากจบกันด้วยการเลิกรา ก็ดี ไม่ต้องทรมานต่อไป แล้วไม่มีใครปวดร้าวงั้นหรือ??

แล้วอะไรคือ สิ่งที่คู่รักควรกระทำต่อกัน -ภาพลวงตา- หรือว่า -ความจริงใจ-

- กลัว -

ขึ้นชื่อว่าความรัก
น้อยคนบนโลกใบใหญ่นี้ ที่ไม่อยากจะมี ไม่อยากจะพบเจอ
แต่ก็มีคนจำนวนไม่น้อยเลย ที่เมื่อมีรักเข้ามาเป็นน้ำเชื่อมในชีวิตแล้ว
ติดกับความรู้สึก สุข อิ่มใจ จนบางทีมันเอ่อล้นเกินจะเก็บไว้แค่ในใจ
.
.
.
ขณะที่ความรักกำลังผลิดอก ออกใบ เติบโตในใจขึ้นทุกวินาที
คุณเคยมีวูบหนึ่งของความรู้สึกมั้ย!!
ที่ต้องผจญกับความหวาดกลัว กับความคิดของตัวคุณเอง

คิดถึงอนาคต....ที่อาจจะไม่ได้หวาน ไม่ได้หอมหวน น่าทะนุถนอม อย่างในขณะนั้น

คิดถึงวันที่เราไม่ได้เจอ....เขา หรือ เธอ คนนี้ที่อยู่ข้างกันเสมออย่างในตอนนี้ จะเป็นยังไงนะ?

คิดถึงเมื่อวาน......อดีตครั้งก่อน ที่จะมาเจอคนคนนี้ ที่เราคิดว่าใช่แล้ว
กับชีวิตทั้งที่ชีวิตที่เฝ้ารอ "คนที่จะได้หัวใจของเรา"

คิดถึงนาทีวิกฤต......หากเรากับเขา หรือ เธอคนนี้ ที่เราได้เลือกแล้ว
ต้องจากลา ด้วยเหตุผลใดๆ ก็ตาม ที่ข้อสรุปคือ เราไปด้วยกันไม่ได้
เส้นทางชีวิตต้องมาแยกลง ณ ตรงนั้น

แล้วเราจะทำยังไง??
.
.
.
แน่ล่ะว่า......
ไม่มีใครมีรักแล้วอยากจะต้องเลิกรา หรือผิดหวัง
จบไปด้วยความเจ็บปวด คราบน้ำตา
หรือความจงเกลียดจงชัง เคียดแค้นกันไปทั้งชีวิต
ทุกคนอยากให้นิยามรักของตน จบลงอย่างสวยหรู
ลงเลยกันด้วยดี.....จากวันนี้และตลอดไป

ไม่มีใครอยากให้ภาพจำช้ำๆ ในอดีต ตามมาหลอกหลอน
จนต้องเสียคนที่รักในปัจจุบัน
เพราะเหตุผลที่ว่าอดีตของเรา เขา หรือเธอ คนนั้น รับไม่ไหว

นี่แหละ คือเงาดำ ในมุมมืดของซอกลึกในใจคนมีรัก
อย่าปฏิเสธเลย...ว่าคุณไม่เคยมี
อยู่นิ่งๆ กับตัวเอง แล้วคิดให้ดี
คุณจะรู้ว่า แท้ที่จริงแล้ว คุณก็กำลังเผชิญกับมัน
สงครามเงียบ ในตัวคุณ ในใจของคุณเอง

แต่ที่สุดแล้วขอให้ผ่านพ้นความกลัวนี้ไปให้ได้....
ไม่ว่าจะกลัวซักขนาดไหน ไม่ว่าใจจะแกร่ง เพียงใด
ขอให้รู้ไว้ว่า ใจคุณมีแค่ดวงเดียว รักษามันให้ดี ....
ด้วยดวงใจปรารถนารักของคุณเอง